جدیدترین موضوعات پایان نامه ارشد روانشناسی بالینی

1. اثر بخشی آموزش ذهن‌آگاهی بر کاهش اضطراب اجتماعی و افسردگی در دانشجویان

پرسشنامه‌ها: پرسشنامه اضطراب اجتماعی جرابک (۱۹۹۶)، پرسشنامه افسردگی بک (۱۹۶۱)

نوع متغیرها:

متغیر مستقل: آموزش ذهن‌آگاهی

متغیر وابسته: اضطراب اجتماعی، افسردگی

تعاریف:

آموزش ذهن‌آگاهی: برنامه‌ای مبتنی بر تمرین‌های مدیتیشن و آگاهی از لحظه حال برای کاهش استرس و اضطراب.

اضطراب اجتماعی: ترس و نگرانی از ارزیابی منفی در موقعیت‌های اجتماعی.

افسردگی: احساس غمگینی، ناامیدی و کاهش علاقه به فعالیت‌های روزمره.

2. پیش‌بینی کیفیت زندگی بر اساس سبک‌های دلبستگی و تاب‌آوری در بیماران مبتلا به سرطان

پرسشنامه‌ها: پرسشنامه سبک دلبستگی بزرگسالان (۱۹۹۶)، مقیاس تاب‌آوری کانر و دیویدسون (۲۰۰۳)

نوع متغیرها:

متغیر مستقل: سبک‌های دلبستگی، تاب‌آوری

متغیر وابسته: کیفیت زندگی

تعاریف:

سبک دلبستگی: الگوی روابط عاطفی و رفتاری فرد در روابط نزدیک.

تاب‌آوری: توانایی فرد در مواجهه با استرس و بازگشت به وضعیت عادی.

کیفیت زندگی: ارزیابی فرد از وضعیت عمومی سلامت و رضایت از زندگی.

3. مقایسه اثربخشی درمان شناختی-رفتاری و درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد در کاهش علائم PTSD

پرسشنامه‌ها: پرسشنامه علائم PTSD (PCL-5)، مقیاس پذیرش و عمل (AAQ-II)

نوع متغیرها:

متغیر مستقل: نوع درمان (CBT، ACT)

متغیر وابسته: علائم PTSD

تعاریف:

درمان شناختی-رفتاری (CBT): رویکرد درمانی متمرکز بر شناسایی و تغییر الگوهای فکری و رفتاری منفی.

درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT): رویکرد درمانی که بر پذیرش تجربه‌های درونی و تعهد به ارزش‌ها تمرکز دارد.

PTSD: اختلال استرس پس از سانحه که با علائمی مانند بازگشت خاطرات، اضطراب و اجتناب همراه است.

4. رابطه بین هوش هیجانی و سبک‌های مقابله‌ای با سلامت روان در معلمان مدارس ابتدایی

پرسشنامه‌ها: پرسشنامه هوش هیجانی شوت (۱۹۹۸)، مقیاس سبک‌های مقابله‌ای (COPE)

نوع متغیرها:

متغیر مستقل: هوش هیجانی، سبک‌های مقابله‌ای

متغیر وابسته: سلامت روان

تعاریف:

هوش هیجانی: توانایی شناسایی، درک و مدیریت احساسات خود و دیگران.

سبک‌های مقابله‌ای: روش‌های فرد برای مدیریت استرس و مشکلات.

سلامت روان: وضعیت عمومی فرد از نظر عاطفی، روانی و اجتماعی.

5. مدل‌سازی ساختاری رابطه بین خودکارآمدی، انگیزش تحصیلی و عملکرد تحصیلی در دانش‌آموزان دبیرستانی

پرسشنامه‌ها: مقیاس خودکارآمدی عمومی شرر (۱۹۸۲)، مقیاس انگیزش تحصیلی (AMS)

نوع متغیرها:

متغیر مستقل: خودکارآمدی، انگیزش تحصیلی

متغیر وابسته: عملکرد تحصیلی

تعاریف:

خودکارآمدی: باور فرد به توانایی خود در انجام وظایف و رسیدن به اهداف.

انگیزش تحصیلی: تمایل و انگیزه فرد برای یادگیری و موفقیت در محیط آموزشی.

عملکرد تحصیلی: ارزیابی نتایج تحصیلی فرد مانند نمرات و موفقیت در آزمون‌ها.

6. اثر بخشی درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر کاهش علائم اضطراب و افسردگی در بیماران مبتلا به MS

پرسشنامه‌ها: پرسشنامه اضطراب و افسردگی (DASS-21)، مقیاس پذیرش و عمل (AAQ-II)

نوع متغیرها:

متغیر مستقل: درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد (ACT)

متغیر وابسته: علائم اضطراب، افسردگی

تعاریف:

ACT: رویکرد درمانی که بر پذیرش تجربه‌های درونی و تعهد به ارزش‌ها تمرکز دارد.

اضطراب: احساس نگرانی و تنش در مواجهه با موقعیت‌های مختلف.

افسردگی: احساس غمگینی، ناامیدی و کاهش علاقه به فعالیت‌های روزمره.

7. پیش‌بینی سلامت روان بر اساس ویژگی‌های شخصیتی و سبک‌های دلبستگی در نوجوانان

پرسشنامه‌ها: پرسشنامه پنج عاملی شخصیت (NEO-FFI)، پرسشنامه سبک دلبستگی بزرگسالان (۱۹۹۶)

نوع متغیرها:

متغیر مستقل: ویژگی‌های شخصیتی، سبک‌های دلبستگی

متغیر وابسته: سلامت روان

تعاریف:

ویژگی‌های شخصیتی: الگوهای پایدار رفتار، تفکر و احساس فرد.

سبک دلبستگی: الگوی روابط عاطفی و رفتاری فرد در روابط نزدیک.

سلامت روان: وضعیت عمومی فرد از نظر عاطفی، روانی و اجتماعی.

8. مقایسه اثربخشی درمان شناختی-رفتاری و درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد در کاهش علائم OCD

پرسشنامه‌ها: مقیاس وسواس ییل-براون (Y-BOCS)، مقیاس پذیرش و عمل (AAQ-II)

نوع متغیرها:

متغیر مستقل: نوع درمان (CBT، ACT)

متغیر وابسته: علائم OCD

تعاریف:

CBT: رویکرد درمانی متمرکز بر شناسایی و تغییر الگوهای فکری و رفتاری منفی.

ACT: رویکرد درمانی که بر پذیرش تجربه‌های درونی و تعهد به ارزش‌ها تمرکز دارد.

OCD: اختلال وسواس فکری-عملی که با افکار و رفتارهای تکراری و غیرقابل کنترل همراه است.

9. رابطه بین تاب‌آوری و کیفیت زندگی در بیماران مبتلا به اختلال دوقطبی

پرسشنامه‌ها: مقیاس تاب‌آوری کانر و دیویدسون (۲۰۰۳)، مقیاس کیفیت زندگی (WHOQOL-BREF)

نوع متغیرها:

متغیر مستقل: تاب‌آوری

متغیر وابسته: کیفیت زندگی

تعاریف:

تاب‌آوری: توانایی فرد در مواجهه با استرس و بازگشت به وضعیت عادی.

کیفیت زندگی: ارزیابی فرد از وضعیت عمومی سلامت و رضایت از زندگی.

10. مدل‌سازی ساختاری رابطه بین سبک‌های دلبستگی، تاب‌آوری و سلامت روان در زنان سرپرست خانوار

پرسشنامه‌ها: پرسشنامه سبک دلبستگی بزرگسالان (۱۹۹۶)،

11. اثربخشی درمان مبتنی بر خودرحمانی بر کاهش اضطراب، افسردگی و بهبود کیفیت خواب در بیماران مبتلا به اختلال پانیک

پرسشنامه‌ها: پرسشنامه اضطراب اسپیلبرگر (۱۹۷۰)، پرسشنامه افسردگی بک (۱۹۶۱)، مقیاس کیفیت خواب پیتسبورگ (۱۹۸۹)، مقیاس خودرحمانی کریستین و همکاران (۲۰۰۳)

نوع متغیرها:

متغیر مستقل: درمان مبتنی بر خودرحمانی → به معنای آموزش مهارت‌های مهربانی با خود و کاهش خودانتقادی

متغیر وابسته: اضطراب → ترس و نگرانی شدید نسبت به موقعیت‌ها

متغیر وابسته: افسردگی → غمگینی، بی‌انرژی بودن، کاهش انگیزه

متغیر وابسته: کیفیت خواب → مدت و کیفیت خواب و بیداری شبانه

متغیر واسطه: خودرحمانی → میزان پذیرش و مهربانی با خود

12. پیش‌بینی شدت اختلال وسواسی-اجباری بر اساس مهارت‌های حل مسئله، تاب‌آوری و سبک‌های هیجانی

پرسشنامه‌ها: پرسشنامه مهارت حل مسئله (دالیس و همکاران ۱۹۹۰)، مقیاس تاب‌آوری کانر و دیویدسون (۲۰۰۳)، پرسشنامه سبک‌های هیجانی لگر و همکاران (۲۰۱۰)، مقیاس وسواس ییل-براون (Y-BOCS)

نوع متغیرها:

مستقل: مهارت‌های حل مسئله → توانایی فرد در شناسایی و مدیریت مسائل

مستقل: تاب‌آوری → مقاومت روانی در برابر فشارهای زندگی

مستقل: سبک‌های هیجانی → نحوه ابراز و مدیریت هیجان‌ها

وابسته: شدت اختلال وسواسی-اجباری → میزان شدت افکار و رفتارهای وسواسی

متغیر کنترل: سن

13. مقایسه اثربخشی گروهی و فردی درمان مبتنی بر پذیرش بر کاهش خودانتقادی و افزایش تاب‌آوری

پرسشنامه‌ها: مقیاس خودانتقادی فاولر (۲۰۰۵)، مقیاس تاب‌آوری کانر و دیویدسون (۲۰۰۳)، مقیاس پذیرش و عمل (AAQ-II)

نوع متغیرها:

مستقل: نوع درمان (گروهی یا فردی)

وابسته: خودانتقادی → میزان انتقاد فرد از خود

وابسته: تاب‌آوری → توانایی بازگشت به حالت طبیعی پس از فشار روانی

متغیر میانجی: پذیرش → میزان توانایی پذیرش افکار و احساسات منفی

متغیر کنترل: جنسیت

14. مدل‌سازی ساختاری رابطه بین احساس معنا در زندگی، رضایت شغلی، خودکارآمدی و سلامت روان

پرسشنامه‌ها: پرسشنامه معنا در زندگی فرانکل (۱۹۴۶)، مقیاس رضایت شغلی (مینتزبرگ ۱۹۷۴)، مقیاس خودکارآمدی شرر (۱۹۸۲)، پرسشنامه سلامت روان عمومی (GHQ-28)

نوع متغیرها:

مستقل: احساس معنا در زندگی → درک فرد از هدف و معنا در زندگی

مستقل: رضایت شغلی → میزان رضایت از کار و محیط شغلی

مستقل: خودکارآمدی → باور به توانایی انجام وظایف

وابسته: سلامت روان → وضعیت روانی، عاطفی و اجتماعی

متغیر میانجی: تاب‌آوری

15. رابطه بین همدلی، هوش هیجانی، سبک‌های مقابله‌ای و کیفیت روابط بین‌فردی در بیماران مبتلا به اختلال افسردگی اساسی

پرسشنامه‌ها: مقیاس همدلی دیویدسون (۱۹۹۴)، پرسشنامه هوش هیجانی شوت (۱۹۹۸)، مقیاس سبک‌های مقابله‌ای (COPE)، پرسشنامه کیفیت روابط بین‌فردی بارلو (۲۰۰۰)، پرسشنامه افسردگی بک (۱۹۶۱)

نوع متغیرها:

مستقل: همدلی → توانایی درک و پاسخ به احساسات دیگران

مستقل: هوش هیجانی → توانایی شناسایی و مدیریت احساسات خود و دیگران

مستقل: سبک‌های مقابله‌ای → روش‌های مواجهه با استرس

وابسته: کیفیت روابط بین‌فردی → رضایت و سازگاری در روابط

وابسته: شدت افسردگی

16. اثربخشی آموزش مهارت‌های تنظیم هیجان بر کاهش پرخاشگری و افزایش تاب‌آوری در نوجوانان

پرسشنامه‌ها: پرسشنامه تنظیم هیجان گرومن و همکاران (۲۰۰۲)، مقیاس پرخاشگری باس-پر (۱۹۹۲)، مقیاس تاب‌آوری کانر و دیویدسون (۲۰۰۳)

نوع متغیرها:

مستقل: آموزش مهارت‌های تنظیم هیجان → آموزش تکنیک‌های مدیریت و تعدیل هیجانات منفی

وابسته: پرخاشگری → تمایل به رفتارهای پرخاشگرانه

وابسته: تاب‌آوری → توانایی بازگشت به حالت طبیعی پس از فشار روانی

متغیر میانجی: خودکارآمدی هیجانی → باور به توانایی مدیریت هیجان

متغیر کنترل: جنسیت

17. پیش‌بینی کیفیت زندگی روانی بر اساس ذهن‌آگاهی، خودهمدلی و رضایت از روابط بین‌فردی در دانشجویان

پرسشنامه‌ها: پرسشنامه ذهن‌آگاهی فایرستون و همکاران (۲۰۰۳)، مقیاس خودهمدلی کریستین و همکاران (۲۰۰۳)، پرسشنامه رضایت از روابط بین‌فردی شاوال و همکاران (۲۰۰۵)، مقیاس کیفیت زندگی روانی WHOQOL-BREF

نوع متغیرها:

مستقل: ذهن‌آگاهی → تمرکز بر تجربه‌های لحظه حاضر بدون قضاوت

مستقل: خودهمدلی → مهربانی و پذیرش خود

مستقل: رضایت از روابط → میزان رضایت از روابط شخصی و اجتماعی

وابسته: کیفیت زندگی روانی → سطح سلامت روان و رضایت از زندگی

متغیر میانجی: تاب‌آوری

18. مدل‌سازی رابطه بین اعتماد به نفس، اضطراب اجتماعی، سبک‌های هیجانی و رضایت تحصیلی

پرسشنامه‌ها: پرسشنامه اعتماد به نفس روزنبرگ (۱۹۶۵)، پرسشنامه اضطراب اجتماعی جرابک (۱۹۹۶)، پرسشنامه سبک‌های هیجانی لگر و همکاران (۲۰۱۰)، پرسشنامه رضایت تحصیلی لوون و همکاران (۲۰۰۴)

نوع متغیرها:

مستقل: اعتماد به نفس → باور فرد به توانایی‌های خود

مستقل: سبک‌های هیجانی → نحوه ابراز و مدیریت هیجانات

وابسته: اضطراب اجتماعی → نگرانی از ارزیابی منفی دیگران

وابسته: رضایت تحصیلی → میزان رضایت فرد از عملکرد و محیط تحصیلی

متغیر میانجی: تاب‌آوری

19. مقایسه اثربخشی درمان گروهی و فردی مبتنی بر پذیرش بر کاهش استرس، افسردگی و بهبود کیفیت خواب در دانشجویان

پرسشنامه‌ها: پرسشنامه استرس شغلی کوهن و همکاران، پرسشنامه افسردگی بک (۱۹۶۱)، مقیاس کیفیت خواب پیتسبورگ (۱۹۸۹)، مقیاس پذیرش و عمل (AAQ-II)

نوع متغیرها:

مستقل: نوع درمان (گروهی یا فردی)

وابسته: استرس → سطح فشار روانی در مواجهه با موقعیت‌ها

وابسته: افسردگی → علائم غم و کاهش انگیزه

وابسته: کیفیت خواب → مدت و کیفیت خواب

متغیر میانجی: پذیرش

20. رابطه بین خودکارآمدی اجتماعی، همدلی و مهارت‌های مقابله‌ای با پیشرفت تحصیلی و رضایت شغلی در دانشجویان روانشناسی

پرسشنامه‌ها: مقیاس خودکارآمدی اجتماعی شرر (۱۹۸۲)، مقیاس همدلی دیویدسون (۱۹۹۴)، پرسشنامه سبک‌های مقابله‌ای COPE، پرسشنامه پیشرفت تحصیلی لوون و همکاران (۲۰۰۴)، پرسشنامه رضایت شغلی مینتزبرگ (۱۹۷۴)

نوع متغیرها:

مستقل: خودکارآمدی اجتماعی → باور فرد به توانایی برقراری روابط اجتماعی موثر

مستقل: همدلی → توانایی درک احساسات دیگران

مستقل: سبک‌های مقابله‌ای → روش‌های مواجهه با استرس

وابسته: پیشرفت تحصیلی → موفقیت و نمرات تحصیلی

وابسته: رضایت شغلی → رضایت فرد از کار و محیط تحصیلی

21. مدل یابی رابطه بین انعطاف پذیری شناختی، تنظیم شناختی هیجان، سبک‌های فرزندپروری و سلامت روان نوجوانان

پرسشنامه‌ها: پرسشنامه انعطاف پذیری شناختی دنیس و وندر وال (۲۰۱۰)، پرسشنامه تنظیم شناختی هیجان گارنفسکی و همکاران (۲۰۰۱)، پرسشنامه سبک‌های فرزندپروری بامریند (۱۹۹۱)، پرسشنامه سلامت روان عمومی GHQ-28

نوع متغیرها:

مستقل: انعطاف پذیری شناختی → توانایی تغییر در الگوهای فکری و یافتن راه حل‌های جدید

مستقل: تنظیم شناختی هیجان → استفاده از راهبردهای شناختی برای مدیریت هیجان

مستقل: سبک‌های فرزندپروری → شیوه‌های تربیتی والدین (مقتدر، سهل گیر، مستبد)

وابسته: سلامت روان → کارکرد کلی هیجانی و اجتماعی نوجوان

متغیر میانجی: خودکارآمدی تحصیلی

22. اثربخشی مداخلات مبتنی بر ذهن آگاهی بر کاهش علائم اضطراب سلامت، افزایش کیفیت خواب و بهبود عملکرد شناختی در کارکنان مراکز درمانی

پرسشنامه‌ها: مقیاس اضطراب سلامت سالکوسکیس و واریک (۲۰۰۲)، مقیاس کیفیت خواب پیتسبورگ (۱۹۸۹)، آزمون عملکرد شناختی مونترآل (MOCA) نسیرین و همکاران (۲۰۰۵)، مقیاس ذهن آگاهی براون و ریان (۲۰۰۳)

نوع متغیرها:

مستقل: مداخلات مبتنی بر ذهن آگاهی → تمرین‌های مراقبه و توجه به لحظه حال

وابسته: اضطراب سلامت → نگرانی بیش از حد درباره وضعیت جسمانی

وابسته: کیفیت خواب → شاخص‌های کیفیت و مدت خواب

وابسته: عملکرد شناختی → توجه، حافظه و کارکرد اجرایی

متغیر واسطه: ذهن آگاهی

23. پیش بینی گرایش به مصرف اینترنت افراطی بر اساس تنهایی اجتماعی، هوش فرهنگی، و سرمایه روانشناختی در دانشجویان

پرسشنامه‌ها: پرسشنامه تنهایی اجتماعی دی جونگ (۱۹۹۶)، پرسشنامه هوش فرهنگی آنگ و همکاران (۲۰۰۷)، پرسشنامه سرمایه روانشناختی لوتانز (۲۰۰۷)، پرسشنامه اعتیاد به اینترنت یانگ (۱۹۹۸)

نوع متغیرها:

مستقل: تنهایی اجتماعی → احساس فقدان روابط اجتماعی معنادار

مستقل: هوش فرهنگی → توانایی تعامل سازنده با فرهنگ‌های مختلف

مستقل: سرمایه روانشناختی → امید، خوش بینی، تاب آوری و خودکارآمدی

وابسته: گرایش به مصرف اینترنت افراطی → استفاده کنترل نشده و مضر از اینترنت

متغیر میانجی: رضایت از زندگی

24. مقایسه اثربخشی درمان مبتنی بر شفقت با درمان مبتنی بر ذهن آگاهی بر کاهش شرم اجتماعی و افزایش عزت نفس در نوجوانان

پرسشنامه‌ها: پرسشنامه شرم اجتماعی کوک (۱۹۹۴)، مقیاس عزت نفس روزنبرگ (۱۹۶۵)، پرسشنامه شفقت به خود نف (۲۰۰۳)، پرسشنامه ذهن آگاهی براون و ریان (۲۰۰۳)

نوع متغیرها:

مستقل: نوع درمان (شفقت یا ذهن آگاهی)

وابسته: شرم اجتماعی → احساس خجالت و طرد شدن در روابط اجتماعی

وابسته: عزت نفس → ارزیابی فرد از ارزشمندی خود

متغیر میانجی: شفقت به خود

متغیر میانجی: ذهن آگاهی

25. مدل یابی رابطه بین فرسودگی تحصیلی، امیدواری، خودکارآمدی تحصیلی و انگیزش در دانشجویان مقاطع تحصیلات تکمیلی

پرسشنامه‌ها: پرسشنامه فرسودگی تحصیلی مسلش و جکسون (۱۹۸۶)، پرسشنامه امیدواری اسنایدر (۱۹۹۱)، پرسشنامه خودکارآمدی تحصیلی جروزالم و شوارتزر (۱۹۸۱)، پرسشنامه انگیزش تحصیلی والران (۱۹۹۲)

نوع متغیرها:

مستقل: فرسودگی تحصیلی → خستگی، بی علاقگی و احساس ناکارآمدی در تحصیل

مستقل: امیدواری → انتظار مثبت نسبت به آینده

مستقل: خودکارآمدی تحصیلی → باور به توانایی موفقیت در تحصیل

وابسته: انگیزش تحصیلی → انرژی و تمایل به ادامه تحصیل

متغیر میانجی: حمایت اجتماعی

26. اثربخشی برنامه آموزشی مهارت‌های حل تعارض بر کاهش خشم، اضطراب و افزایش تاب‌آوری در کارکنان ادارات

پرسشنامه‌ها: پرسشنامه خشم استرن و همکاران (۱۹۹۲)، پرسشنامه اضطراب اسپیلبرگر (۱۹۷۰)، مقیاس تاب‌آوری کانر و دیویدسون (۲۰۰۳)، پرسشنامه مهارت‌های حل تعارض تامپسون (۱۹۹۸)

نوع متغیرها:

مستقل: برنامه آموزشی مهارت‌های حل تعارض → آموزش تکنیک‌های مدیریت و حل منازعات

وابسته: خشم → شدت احساسات پرخاشگرانه و عصبانیت

وابسته: اضطراب → سطح نگرانی و تنش

وابسته: تاب‌آوری → توانایی بازگشت به حالت طبیعی پس از فشار روانی

متغیر میانجی: خودکنترلی

27. پیش‌بینی خودکشی فکری بر اساس افسردگی، اضطراب، احساس تنهایی و سبک‌های هیجانی در نوجوانان

پرسشنامه‌ها: پرسشنامه افسردگی بک (۱۹۶۱)، پرسشنامه اضطراب اسپیلبرگر (۱۹۷۰)، مقیاس تنهایی UCLA (۱۹۷۸)، پرسشنامه سبک‌های هیجانی لگر و همکاران (۲۰۱۰)، پرسشنامه خودکشی بک (۱۹۹۰)

نوع متغیرها:

مستقل: افسردگی → احساس غم و کاهش انگیزه

مستقل: اضطراب → نگرانی و ترس مداوم

مستقل: احساس تنهایی → فقدان روابط اجتماعی معنادار

مستقل: سبک‌های هیجانی → نحوه ابراز و مدیریت هیجانات

وابسته: افکار خودکشی → شدت و فراوانی افکار خودکشی

28. مدل یابی رابطه بین سبک‌های مقابله‌ای، تاب‌آوری، ذهن‌آگاهی و کیفیت زندگی روانی در بیماران مبتلا به اضطراب فراگیر

پرسشنامه‌ها: پرسشنامه سبک‌های مقابله‌ای COPE، مقیاس تاب‌آوری کانر و دیویدسون (۲۰۰۳)، پرسشنامه ذهن‌آگاهی براون و ریان (۲۰۰۳)، مقیاس کیفیت زندگی روانی WHOQOL-BREF

نوع متغیرها:

مستقل: سبک‌های مقابله‌ای → استراتژی‌های مدیریت استرس

مستقل: تاب‌آوری → توانایی بازگشت به حالت طبیعی پس از فشار روانی

مستقل: ذهن‌آگاهی → توجه به لحظه حاضر بدون قضاوت

وابسته: کیفیت زندگی روانی → سطح سلامت روان و رضایت از زندگی

متغیر میانجی: حمایت اجتماعی

29. مقایسه اثربخشی درمان مبتنی بر شواهد تجربی و درمان گروهی مبتنی بر شفقت بر کاهش اضطراب اجتماعی و افزایش عزت نفس

پرسشنامه‌ها: پرسشنامه اضطراب اجتماعی جرابک (۱۹۹۶)، مقیاس عزت نفس روزنبرگ (۱۹۶۵)، پرسشنامه شفقت به خود نف (۲۰۰۳)، پرسشنامه عملکرد تحصیلی لوون و همکاران (۲۰۰۴)

نوع متغیرها:

مستقل: نوع درمان (تجربی یا شفقت گروهی)

وابسته: اضطراب اجتماعی → ترس و نگرانی از ارزیابی منفی دیگران

وابسته: عزت نفس → ارزیابی فرد از ارزشمندی خود

متغیر میانجی: شفقت به خود

متغیر کنترل: سن

30. اثربخشی درمان مبتنی بر خودهمدلی بر کاهش کمال گرایی، استرس و بهبود کیفیت خواب در دانشجویان کارشناسی

پرسشنامه‌ها: پرسشنامه خودهمدلی کریستین و همکاران (۲۰۰۳)، پرسشنامه کمال گرایی فیردمن و همکاران (۱۹۹۵)، پرسشنامه استرس شغلی کوهن و همکاران، مقیاس کیفیت خواب پیتسبورگ (۱۹۸۹)

نوع متغیرها:

مستقل: درمان مبتنی بر خودهمدلی → آموزش مهارت‌های مهربانی و پذیرش خود

وابسته: کمال گرایی → گرایش به استانداردهای غیرواقعی و انتقاد از خود

وابسته: استرس → سطح فشار روانی

وابسته: کیفیت خواب → مدت و کیفیت خواب

متغیر میانجی: تاب‌آوری

31. مدل یابی رابطه بین خودکارآمدی تحصیلی، سبک‌های یادگیری، تاب‌آوری، انگیزش و سلامت روان در دانشجویان روانشناسی

پرسشنامه‌ها: پرسشنامه خودکارآمدی تحصیلی جروزالم و شوارتزر (۱۹۸۱)، پرسشنامه سبک‌های یادگیری ویرید و همکاران (۱۹۹۲)، مقیاس تاب‌آوری کانر و دیویدسون (۲۰۰۳)، پرسشنامه انگیزش تحصیلی والران (۱۹۹۲)، پرسشنامه سلامت روان GHQ-28

نوع متغیرها:

مستقل: خودکارآمدی تحصیلی → باور به توانایی موفقیت در تحصیل

مستقل: سبک‌های یادگیری → روش‌های ترجیحی یادگیری (بصری، شنیداری، عملی)

مستقل: تاب‌آوری → توانایی مقابله با فشار روانی

مستقل: انگیزش تحصیلی → تمایل و انرژی برای یادگیری

وابسته: سلامت روان → وضعیت روانی و عاطفی

32. اثربخشی مداخلات مبتنی بر ذهن‌آگاهی و خودهمدلی بر کاهش استرس، افسردگی و افزایش رضایت از زندگی در دانشجویان کارشناسی ارشد

پرسشنامه‌ها: پرسشنامه ذهن‌آگاهی براون و ریان (۲۰۰۳)، مقیاس خودهمدلی کریستین و همکاران (۲۰۰۳)، پرسشنامه استرس شغلی کوهن و همکاران، پرسشنامه افسردگی بک (۱۹۶۱)، پرسشنامه رضایت از زندگی دیویدسون (۱۹۹۵)

نوع متغیرها:

مستقل: مداخلات مبتنی بر ذهن‌آگاهی و خودهمدلی

وابسته: استرس → سطح فشار روانی

وابسته: افسردگی → علائم غم و کاهش انگیزه

وابسته: رضایت از زندگی → ارزیابی فرد از کیفیت زندگی

متغیر میانجی: تاب‌آوری

33. پیش‌بینی گرایش به پرخوری عصبی بر اساس اضطراب اجتماعی، خودکارآمدی هیجانی، همدلی و سبک‌های هیجانی در دانشجویان

پرسشنامه‌ها: پرسشنامه اضطراب اجتماعی جرابک (۱۹۹۶)، پرسشنامه خودکارآمدی هیجانی گارنفسکی (۲۰۰۱)، مقیاس همدلی دیویدسون (۱۹۹۴)، پرسشنامه سبک‌های هیجانی لگر و همکاران (۲۰۱۰)، پرسشنامه اختلال خوردن EAT-26

نوع متغیرها:

مستقل: اضطراب اجتماعی → ترس و نگرانی از ارزیابی منفی دیگران

مستقل: خودکارآمدی هیجانی → باور به توانایی مدیریت هیجان‌ها

مستقل: همدلی → توانایی درک احساسات دیگران

مستقل: سبک‌های هیجانی → شیوه ابراز و مدیریت هیجانات

وابسته: گرایش به پرخوری عصبی → رفتارهای کنترل نشده و افراطی خوردن

34. مدل‌سازی ساختاری رابطه بین تاب‌آوری، امیدواری، شفقت به خود، کیفیت خواب و سلامت روان در پرستاران بیمارستانی

پرسشنامه‌ها: مقیاس تاب‌آوری کانر و دیویدسون (۲۰۰۳)، پرسشنامه امیدواری اسنایدر (۱۹۹۱)، پرسشنامه شفقت به خود نف (۲۰۰۳)، مقیاس کیفیت خواب پیتسبورگ (۱۹۸۹)، پرسشنامه سلامت روان GHQ-28

نوع متغیرها:

مستقل: تاب‌آوری → توانایی مقابله با فشار روانی

مستقل: امیدواری → انتظار مثبت نسبت به آینده

مستقل: شفقت به خود → مهربانی و پذیرش خود

وابسته: کیفیت خواب → مدت و کیفیت خواب

وابسته: سلامت روان → وضعیت روانی و عاطفی

35. مقایسه اثربخشی درمان گروهی مبتنی بر پذیرش و درمان فردی مبتنی بر ذهن‌آگاهی در کاهش کمال گرایی و استرس امتحان در دانشجویان روانشناسی

پرسشنامه‌ها: پرسشنامه کمال گرایی فیردمن و همکاران (۱۹۹۵)، پرسشنامه استرس امتحان اسپیلبرگر (۱۹۷۰)، مقیاس پذیرش و عمل (AAQ-II)، پرسشنامه ذهن‌آگاهی براون و ریان (۲۰۰۳)

نوع متغیرها:

مستقل: نوع درمان (گروهی یا فردی)

وابسته: کمال گرایی → گرایش به استانداردهای غیرواقعی و خودانتقادی

وابسته: استرس امتحان → اضطراب مرتبط با امتحانات و عملکرد تحصیلی

متغیر میانجی: پذیرش

متغیر میانجی: ذهن‌آگاهی

36. پیش‌بینی سلامت روان بر اساس همدلی، هوش هیجانی، سبک‌های مقابله‌ای و حمایت اجتماعی در دانشجویان روانشناسی

پرسشنامه‌ها: مقیاس همدلی دیویدسون (۱۹۹۴)، پرسشنامه هوش هیجانی شوت (۱۹۹۸)، پرسشنامه سبک‌های مقابله‌ای COPE، مقیاس حمایت اجتماعی پروچاسکا (۱۹۹۹)، پرسشنامه سلامت روان GHQ-28

نوع متغیرها:

مستقل: همدلی → توانایی درک احساسات دیگران

مستقل: هوش هیجانی → مدیریت هیجان خود و دیگران

مستقل: سبک‌های مقابله‌ای → استراتژی‌های مواجهه با استرس

مستقل: حمایت اجتماعی → میزان حمایت دریافت شده از دوستان و خانواده

وابسته: سلامت روان → وضعیت روانی و عاطفی

37. اثربخشی آموزش مهارت‌های تنظیم هیجان بر کاهش اضطراب اجتماعی، افسردگی و افزایش تاب‌آوری در نوجوانان

پرسشنامه‌ها: پرسشنامه تنظیم هیجان گرومن و همکاران (۲۰۰۲)، پرسشنامه اضطراب اجتماعی جرابک (۱۹۹۶)، پرسشنامه افسردگی بک (۱۹۶۱)، مقیاس تاب‌آوری کانر و دیویدسون (۲۰۰۳)

نوع متغیرها:

مستقل: آموزش مهارت‌های تنظیم هیجان

وابسته: اضطراب اجتماعی → ترس و نگرانی از ارزیابی منفی

وابسته: افسردگی → غم و کاهش انگیزه

وابسته: تاب‌آوری → توانایی مقابله با فشار روانی

متغیر میانجی: خودکارآمدی هیجانی

38. مدل یابی رابطه بین انعطاف پذیری شناختی، تاب‌آوری، کیفیت خواب، و سلامت روان در دانشجویان کارشناسی ارشد

پرسشنامه‌ها: پرسشنامه انعطاف پذیری شناختی دنیس و وندر وال (۲۰۱۰)، مقیاس تاب‌آوری کانر و دیویدسون (۲۰۰۳)، مقیاس کیفیت خواب پیتسبورگ (۱۹۸۹)، پرسشنامه سلامت روان GHQ-28

نوع متغیرها:

مستقل: انعطاف پذیری شناختی → توانایی تغییر الگوهای فکری

مستقل: تاب‌آوری → بازگشت به حالت طبیعی بعد از فشار روانی

وابسته: کیفیت خواب → مدت و کیفیت خواب

وابسته: سلامت روان → وضعیت روانی و عاطفی

متغیر میانجی: ذهن‌آگاهی

39. مقایسه اثربخشی درمان شناختی-رفتاری و درمان مبتنی بر پذیرش و تعهد بر کاهش اختلال اضطراب فراگیر و بهبود عملکرد شناختی

پرسشنامه‌ها: پرسشنامه اختلال اضطراب فراگیر (GAD-7)، آزمون عملکرد شناختی مونترآل (MOCA)، مقیاس پذیرش و عمل (AAQ-II)

نوع متغیرها:

مستقل: نوع درمان (CBT یا ACT)

وابسته: اختلال اضطراب فراگیر → شدت اضطراب

وابسته: عملکرد شناختی → حافظه، توجه، کارکرد اجرایی

متغیر میانجی: پذیرش

متغیر کنترل: سن

40. پیش‌بینی گرایش به اعتیاد به شبکه‌های اجتماعی بر اساس تنهایی، اضطراب اجتماعی، خودکارآمدی هیجانی، و سبک‌های مقابله‌ای

پرسشنامه‌ها: مقیاس تنهایی UCLA (۱۹۷۸)، پرسشنامه اضطراب اجتماعی جرابک (۱۹۹۶)، پرسشنامه خودکارآمدی هیجانی گارنفسکی (۲۰۰۱)، پرسشنامه سبک‌های مقابله‌ای COPE، پرسشنامه اعتیاد به شبکه‌های اجتماعی (SNS Addiction Scale)

نوع متغیرها:

مستقل: تنهایی → فقدان روابط معنادار

مستقل: اضطراب اجتماعی → ترس از ارزیابی منفی

مستقل: خودکارآمدی هیجانی → توانایی مدیریت هیجان

مستقل: سبک‌های مقابله‌ای → راهبردهای مواجهه با استرس

وابسته: گرایش به اعتیاد به شبکه‌های اجتماعی → استفاده افراطی و کنترل نشده