تعریف قصه گویی برای کودکان در روانشناسی

قصه گویی شیوه شگفت انگیزی برای بالا بردن درک رفتارهای شفاهی و عملی و در بر گیرنده باز نمایی هایی از خود، جهان و شخصیتهای مختلفی است که افراد با آنها تعامل برقرار می کند و بدین ترتیب روابط آنها را با دیگران از پیش شکل میدهند.

در واقع قصه ها چارچوبی برای خود پدیدآیی و نیز آموزش و بالا بردن خود فهمی و کارآیی روابط بین فردی فراهم می آورند.

داستان به ویژه قصه ی خود و زندگی نامه ی خود نوشت، فرد را یاری میدهد که تخیلات، رویدادها و تصوراتش را در یک کلیت یکپارچه منسجم کند که به گونه ای به ارتقاء خود آگاهی فرد می انجامد.

«بارکر » یکی از روانشناسانی است که ارزش های بنیادین استفاده از استعاره ها، قصه ها یا حکایتها را چنین استنباط کرده است:

- طرح کردن یا نشان دادن نکات مهم،

- کمک به افراد برای شناخت خودشان،

- ارائه را حل هایی برای مشکلات،

- بازسازی خود،

- الگو سازی شیوه ای از ارتباط برقرار کردن،

- یاد آوری قابلیتهای فرد،

کد این مطلب : 0312

 


هر سوالی دارید بپرسید:
انتخاب جدیدترین موضوعات روانشناسی، مشاوره و علوم تربیتی و انجام تخصصی پروپوزال:
شماره تماس: 09011853901