بازی ویدئویی و فعالیتهای اینترنتی به عنوان دو پدیده مرتبط، أما متمایز، معرفی شده اند.

با این حال جریانهای تکنولوژیکی حد و مرز بین این دو پدیده را کمرنگ کرده است. افرادی که جذب یکی از برنامه های اینترنتی می شوند به احتمال زیاد مستعد جذب شدن به برنامه های دیگر هم خواهند بود و همین امر است که ماهیتی موذیانه به اعتیادهای دنیای مجازی می دهد. زیرا وقتی یک نوع برنامه اعتیادآور مهار می شود. انواع دیگر سر بلند می کنند. سایتهای شبکه های اجتماعی نیز برنامه های متعددی ارائه می کنند که بسیاری از آنها شباهت زیادی به بازیهای ویدئویی دارند.

برای مثال جنگ مافیا برای اکثر کاربران به مثابه یک برنامه تفریحی است که که گاه به آن روی می آورند، اما همین برنامه برای عده ای به صورت مشغولیتی وسواسی در می آید. جنگ مافیا که هم در مای اسپیس و هم در فیس بوک و فرندزتر قابل اجراست، در یکی از محله های نیویورک سیتی به نام لیتل ایتلی رخ می دهد، اصل بازی مهارت یافتن در کارهایی است که موجب کسب درآمد و تجربه برای ساخت و توسعه یک امپراطوری جنایی می شود. بازیکنان با پیوستن به یکدیگر خانواده های جنایی تشکیل می دهند. در این بازی نیز مانند وارکرفت سازمانهای جنایی صد و گاه هزار نفره گروه گروه در مقابل هم می ایستند و مبارزه می کنند.

مانند بسیاری از خانواده های مافیایی واقعی، گروههای اینترنتی نیز به اعضای گروه خود ضربه می زنند. بی تردید این موضوع جنبهای اجتماعی به بازی می دهد و این به نوبه خود استفاده افراطی از بازی را بیشتر می کند. جنگ مافیا با داشتن تصاویر و زبانی که مردم از طریق فیلم هایی مثل پدرخوانده و آدمهای خوب با آن آشنا هستند، نشان می دهد که مرز بین فیلمها، فرهنگ عامه بازیهای ویدئویی و شبکه های اجتماعی اینترنتی کمرنگ شده است. ظاهرا دنیای رسانه های تفریح و بازی و سرگرمیهای الکترونیکی با سرعتی هرچه بیشتر در مسیر تلاقی با یکدیگر حرکت می کنند. باتوجه به اینکه تلفن همراه دسترسی به این برنامه ها را در خانه، محل کار و مدرسه آسان کرده است، شخص وابسته به آنها برای اجرای برنامه مشکلی ندارد.

معمولا تهیه مواد برای افراد معتاد به صرف انرژی برنامه ریزی و پول نیازمند است، اما معتادان به برنامه های دنیای مجازی تنها با فشار یک دکمه به خواسته خود می رسند و این مسئله آسیب زایی این برنامه ها را بیشتر می کند. به همین دلیل اکثر مراجعانم را مجبور کردهام که خود را از شر این وسیله خلاص کنند. هرچند اکثر پژوهش های مربوط به اعتیاد، مواد مخدر، قمار و رفتارهای وسواسی را مورد توجه قرار داده اند، مطالعات علمی جدید به ارتباط افزایش سطح دوپامین و اعتیادهای اینترنتی نیز توجه کرده اند.

در یکی از مطالعات نشان داده شده است که وقتی بازیکنان بازیهای ویدئویی با اسلحه به سوی تانکهای دشمن حمله می کنند مغز دوپامین بیشتری آزاد می کند. موفقیت در از بین بردن تانکها با مقدار دوپامین آزاد شده نسبت مستقیم دارد. هرچه تعداد کشته ها، رفتن به مراحل بالاتر با کسب امتیاز بیشتر باشد میزان دوپامین آزاد شده بیشتر است. مطالعه دیگری از موفقیت درمان اعتیاد به اینترنت توسط داروی نالتركسون خبر می دهد. این دارو که بر سیستم پاداش مغز عمل می کند، در درمان الکلیسم به کار می رود. وقتی این دارو با داروهای بازدارنده جذب مجدد سرتونین ترکیب شدند، اضطرار بازی و فعالیت اینترنتی به طرز معناداری کاهش یافت.

نمونه پروپوزال روش تحقیق آموزش پرستاری درباره اعتیاد اینترنتی

مطالعه دیگری که در ژوئن سال ۲۰۰۷ انجام شده است، ارتباط بین دوپامین و اعتیاد به بازیهای نرم افزاری را مورد بررسی قرار داده است. دانشمندانی که در مطالعه بازیکنان از انسفالوگراف (دستگاه دیگری که برای اندازه گیری فعالیت مغز به کار می رود) استفاده کرده اند در مرکز لذت مغز کسانی که به طور افراطی به بازیهای نرم افزاری می پرداختند، با افزایش دوپامین روبه رو شدند. این افراد در مقایسه با بازیکنهای معمولی واکنش های هیجانی شدیدتری نسبت به افت و خیز بازی نشان می دادند.

برای این عده بازی بسیار هیجانی تر از عموم مردم است، علاوه بر این ذهنشان را بیشتر درگیر می کند. همچنین این یافته ها نشان می دهند که اعتیاد به بازیهای نرم افزاری یک اعتیاد واقعی است که زیر چتر اعتیادهای رفتاری سایبری (مجازی) جای می گیرد. نقش ژنها در اعتیاد ممکن است بگویید اما تمام کسانی که بازی ویدئویی می کنند، پیام می فرستند یا روی اینترنت به گشت زنی مشغول می شوند، معتاد نمی شوند. بی شک حق با شماست، ولی باز در پاسخ این گفته به توضیح حقایقی درباره مغز و ژنتیک می پردازیم.

حقیقت این است که بعضی افراد بیش از دیگران مستعد ابتلا به اعتیاد هستند. در مورد خود من، بررسی شجره نامهام به من می گوید که زمینه ابتلا به اعتیاد در من بالاست. مواد مخدر و اعتیادهای غذایی از جمله مواردی هستند که اعضای خانواده من با آن دست به گریبان بودهاند. درست است که لذت فراوان از فعالیتهای اینترنتی در تمام افراد با افزایش دوپامین همراه است، اما مغز افرادی که به طور وسواسی به این فعالیتها می پردازند، آنها را در مقابل لذت حاصل از آزادشدن دوپامین آسیب پذیرتر می سازد.

بنابراین این افراد آمادگی زیادی برای اعتیاد دارند زیرا گیرنده های دوپامین آنها درست کار نمیکنند و در بعضی دیگر هم تعداد این گیرنده ها کم است. هرچند دانشمندان مکانیزم مربوط به اعتیاد را دقیقا نمی شناسند اما میزان کم گیرنده های دوپامین احتمال معتاد شدن فرد را، چه به مواد و چه به یک رفتار خاص، افزایش میدهد. افرادی که در حد طبیعی از این گیرنده ها برخوردارند، مانند افرادی که گیرنده های کمی دارند، دچار لذت شدید نمی شوند.

تفاوت بعضی از ساختارهای مغز در افراد مبتلا به ADHD، مورد تأیید علمی بیشتری است. مطالعات اخیر نیز حاکی است که مبتلایان به ADHD نه تنها نسبت به مواد مخدر بلکه نسبت به اعتیادهای اینترنتی نیز آسیب پذیری بیشتری دارند. تفاوت DNA این افراد به گونه ای است که آنها را نسبت به جاذبه های دنیای مجازی وابسته تر می سازد.


پروپوزال روش تحقیق همراه با پنج فصل

مشخصات پروپوزال روش تحقیق و پروژه سمینار:
عنوان : بررسی رابطه اعتیاد به اینترنت و تلفن همراه با احساس تنهایی دانش آموزان متوسطه دوم
قسمت های یک پروپوزال استاندارد: دارد
منابع فارسی: دارد
منابع لاتین: دارد
نوع فایل: Word و قابل ویرایش
تعداد صفحات پروپوزال: 27 صفحه
تعداد صفحات پنج فصل کامل پروژه سمینار با فهرست و پرسشنامه ها و منابع فارسی و لاتین : 132 صفحه


بعد از پرداخت ، پروپوزال به همراه پنج فصل پروژه همین پروپوزال بلافاصله قابل دانلود است.


کد فایل: zp60


قیمت این محصول :