موضوع و عنوان پروپوزال:

بررسی ارتباط میزان شایستگی مراقبت معنوی پرستاران با میزان امید به زندگی بیماران سرطانی
جزئیات بیشتر در ادامه مطلب + دانلود فایل پروپوزال


سال نگارش:
1395
منابع فارسی:
دارد
منابع لاتین:
دارد
نوع فایل:
Word قابل ویرایش
تعداد صفحه:
26 صفحه
شماره:
511


توضیحات و بخش هایی از این پروپوزال:

سرطان، تغییرات، فشارها و تاثیرات متفاوتی بر زندگی بیمار و خانواده وی می گذارد. پاسخ به سرطان به مواردی از جمله بیمار و ساختار روان شناختی وی، خانواده و محیط اجتماعی، ناتوانی ها و بدشکلی های ایجاد شده بستگی دارد و می تواند بر تمام سطوح فعالیت های بیمار اثر بگذارد (6). بحران های ناشی از سرطان سبب عدم تعادل و ناهماهنگی فکر، جسم و روح می شود. اما بیشترین حالت در این دوره برای بیمار حس یاس و ناامیدی است (7).

در مطالعه ای که توسط ایروینگ، اشنایدر و کراوسون در سال 1998 بر روی زنان دانشجو صورت گرفت، مشخص شد آزمودنی هایی که براساس نمراتشان در مقیاس امید در دسته افراد امیدوار قرار داشتند، در مواجهه با نوعی تکلیف تصوری تشخیص و درمان سرطان نسبت به آزمودنی های ناامید از سبک های کنارآمدن امیدوارانه تری استفاده کردند(8). رلایف در سال 1992 ذکر کرده است که به نظر می رسد سرطان نسبت به سایر ناخوشی های مزمن بیشترین تاثیر را روی امید داشته باشد(9).

امید از جمله مفاهیمی که در روﻳﺎروﻳﻲ ﺑﺎ ﻣﺸﻜﻼت و ﺗﻨﺶ ﻧﺎﺷﻲ از آن نقش مهمی دارد است و به عنوان یک عامل بالقوه قدرتمند در بهبود و سازگاری بیماران مؤثر است (10) به عبارتی امید باعث زندگی واقعی توأم با برنامه، هدف و مقصود می‌شود و نشانه سلامت روان است (11 و 12) و بدون ارتقای آن زمینه برای پذیرش آموزش‌های درمانی و مراقبتی فراهم نمی‌شود، (12 و 13) امید دربردارنده تصورات و توجه افراد به آینده است و باعث تلاشی با این تصور است که احتمال دارد نتایج مثبت حاصل شود. هر نوع مفهوم‌سازی از امید، چندبعدی، آینده‌نگر و فرآیندنگری آن را منعکس می‌کند. امید، توانایی باور یک احساس بهتر از آینده است. امید معمولاً به عنوان عامل مهمی در سازگاری، شرایط مبهم و رنج بردن است. (14).

تشخیص سرطان و نیز درمان های تهاجمی و طولانی مدت برای آن در بسیاری از موارد توانایی لذت بردن از زندگی را از بیمار سلب کرده(15و 16)؛ نیازهای معنوی بیماران را افزایش می هد (17)، آن ها را در خطر دیسترس معنوی قرار داده (18) و باعث می شود آن ها از فقدان هدف، ارزش و معنی در زندگی رنج ببرند (19). معنویت یکی از حیطه های کلیدی در مراقبت از مبتلایان به سرطان در مراحل پایانی حیات است که می تواند تضمین کننده کیفیت بالای مراقبت های اعمال شده برای این گروه از مبتلایان هم باشد (20).

بیمارانی که سلامت معنوی آنها تقویت می شود به طور موثر می توانند با بیماری خود سازگار شوند و حتی مراحل آخر بیماری خود را به خوبی بگذرانند (21). در این میان، پرستاران همواره در مراقبت از بیمار با مفاهیم معنوی درگیر می باشند، زیرا معنویت به عنوان یک منبع مهم در مقابله با بیماری سرطان شناخته شده است، به طوری که می تواند موجب ارتقای عزت نفس بیمار، احساس هدفمندی و معناداری در زندگی برای او گردد (22).